๑۩۞۩๑ من یک شیرازی ام... ๑۩۞۩๑

حیف از آن کفشی که می خورد بر سرت

حیف از آن امکان که بود دور و برت

تو کجا و کاخ و دفتر

لایقت هست بام و کفتر

رقص هایت را بدیدم در رسانه

از همان فردا تو هستی داگ خانه

آمریکا از دست تو خوار و ذلیل است

صهیونیست با تو هم آغوش و قرین است

پرچم جنگی که در خاور بکردی بر ملا

کودکان و آن زنان غزه را کردی مثال کربلا

آمریکا را لکه ننگی شدی بر دامنش

غزه را بالا ببردی صهیونیست کردی خرش

مردم آزاده دنیا بگویند این چنین

تا ابد پاینده باشد دین اسلام مبین

از سروده های مادرم

غزه تو نگین سرزمینی

غزه تو عزیز مومنینی

غزه دل تو غمین و خون است

دردت میدونم چگونه چون است

تو زخم دل بسیار داری

همسایه بد زیاد داری

غزه تو دیار پر بلائی

غزه تو مثال کربلایی

اصغر ز برت زیاد داری

اکبر زبرت زیاد داری

از دشمن رذل دلت غمین است

صهیون که همیشه در کمین است

او کلب سیاه دون هار است

دائم که چون مار خط و خال است

از خدا خواهم زوال صهیونیست

تار و پودش را کند نابود و نیست

غزه را ما سربلند خواهیم دید

دشمنش را ما ذلیل خواهیم دید

غزه را آباد و پاکش می کنیم

ما حماست را دعایش می کنیم

از خدا خواهیم توفیق حماس

هرچه او خواهد همین حتماً رواست

از سروده های مادرم